Πρακτικό πνεύμα

Η ΔΑΦΝΗ ΛΕΩΝ, Η ΚΕΡΑΜΙΣΤΡΙΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΗ ΔΙΕΘΝΩΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗ JACQUEMUS ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ, ΑΝΤΛΩΝΤΑΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΠΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΗΣ: ΣΤΕΡΕΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ.

 

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΞΕΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ

INTERNI INSPIRATION
Interni-inspiration-November-2022

Στο προπαρασκευαστικό έτος για το πανεπιστήμιο στην Αγγλία και ενώ είχε ήδη αποφασίσει πώς θα σπουδάσει graphic design η Δάφνη Λέων πέρασε μπροστά από μια αίθουσα όπου διδάσκουν βιβλιοδεσία. Η εικόνα την κέρδισε. Η κεραμική ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα. « Ήδη από τα χρόνια των σπουδών είχα μια μανία να διευκρινίζω πως δεν είμαι καλλιτέχνης. Εμένα μου άρεσε να διπλώνω χαρτιά. Ακόμη και σήμερα το ότι δουλεύω με τα χέρια μου, αποτελεί για μένα το πιο συναρπαστικό και σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μου».

Η συνεργασία της με τον Jacquemus για το εστιατόριο «Oursin» στο Παρίσι ήταν αυτή που της απέφερε γρήγορα διεθνή δημοσιότητα αλλά κυρίως αποτέλεσε μια ευκαιρία για να ανακαλύψει μια άλλη πλευρά – πιο arty- της κεραμικής. « Για μένα το απαιτητικό σκέλος αυτού του project ήταν πως έπρεπε να σχεδιάσω και να παραδώσω τα πιάτα σερβιρίσματος του εστιατορίου. Ο κόσμος δεν το γνώριζε αυτό και οι δημοσιογράφοι δεν στάθηκαν εκεί. Εστίασαν στα “γλυπτικά” πιάτα που συμπλήρωναν τα εδέσματα στο τραπέζι». Η έμπνευση για αυτήν τη σειρά ήταν κάποια πιάτα του Πικάσο με ανάγλυφα ψάρια. «Αν προσπαθούσα να κάνω το ίδιο, θα ήταν απλά μια κακή αντιγραφή. Δεν τα σκέφτηκα ποτέ ως διακοσμητικά πιάτα σε έναν τοίχο. Η θέση τους ήταν πάνω σε ένα τραπέζι, δεν απέβαλαν ποτέ τον “χρηστικό” τους ρόλο. Μπορώ να τα φανταστώ σε ένα coffee table, μαζί με βιβλία. Δεν θα αποτελούσαν το centerpiece. Αναδεικνύονται καλύτερα μέσα από την αλληλεπίδραση με άλλα αντικείμενα».

Αντίστοιχα εμπνευσμένο ήταν και το πιάτο με το ξωκλήσι που έκανε για το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ως έμμεση αναφορά στο πιάτο με τα περιστέρια της πρωτοκυκλαδικής περιόδου ή τα ποτηράκια καφενείου με τις ροδί αποχρώσεις. «Παίρνω στοιχεία από την παράδοση: τεχνικά ή τρόπους διακόσμησης, χρώματα. Αλλά σαν συνολική προσέγγιση, δεν θα το αγγίξω ποτέ αυτό το κομμάτι. Είναι ένας άλλος κόσμος το παραδοσιακό, δεν ανήκει στα δικά μου χέρια. Η ελληνική παραδοσιακή κεραμική είναι μια ζώσα παράδοση, θριαμβεύει. Πρέπει να βρεις άλλον τρόπο να υπάρξεις».

Σκέφτομαι ενώ μιλά, πως δύσκολα συναντάς μια τόσο «στέρεη» προσωπικότητα, γήινη, που να επικεντρώνεται στο τεχνικό κομμάτι, αψηφώντας την καλλιτεχνική διάσταση των έργων της, τόσο ενδιαφέρουσα που να «μπερδεύει» το χρηστικό με το διακοσμητικό και να εξυμνεί τη λάντζα της δουλειάς της. «Έχεις δει το account μου στο Instagram;», με διακόπτει από τις σκέψεις μου. «Στην αρχή είχα τρομερούς ενδοιασμούς για αυτές τις αναρτήσεις. Βλέπει ο κόσμος αυτές τις εξαιρετικά στυλιζαρισμένες εικόνες με τις σούπερ καθαρές πορσελάνες και αγνοεί πως αυτά τα αντικείμενα βγήκαν από ένα περιβάλλον messy, με λάσπες και σκόνες. Μου φαίνεται σαν να αδικείς τη διαδικασία, έτσι. Για αυτό και τώρα στα stories δείχνω όλη τη διαδρομή ενός κεραμικού».

Interni-inspiration-November-2022
Interni-inspiration-November-2022

Τη ρωτώ πως είναι στο σπίτι της. Απαντά πως είναι ένα πάντρεμα παλιού και μοντέρνου, με έπιπλα που είχε από φοιτήτρια, πολλά βιβλία, κεραμικά σκεύη από άλλους κεραμίστες- διαφορετικά το καθένα- και λουλούδια. « Δεν έχω γλάστρες, αγοράζω όμως πολλά λουλούδια από τη λαϊκή αγορά και αυτό θα είναι και το επόμενο γλυπτικό μου project. Θα κάνω κεραμικά βάζα με κάλλες. Την ιδέα μου την έδωσε η γιαγιά μου. Άλλωστε και τα πρώτα κεραμικά πιάτα που είδα στη ζωή μου, στο σπίτι της τα θαύμασα».

Interni-inspiration-November-2022
0
    0
    Το καλάθι σας
    Το καλάθι σας είναι κενόΕπιστροφή στο κατάστημα